استاندارد های ADSL

ADSL2+ چیست؟

ADSL2+ یا خط دیجیتالی نامتقارن نسخه ۲ پلاس، به نوعی ارتباط پرسرعت دیتا جهت دسترسی به اینترنت و یا پخش ویدئویی اطلاق می گردد که از طریق خطوط تلفن معمولی انجام می پذیرد. ADSL2+ در واقع یکی از انواع خدمات و محصولات xDSL می باشد که به منظور انتقال پرسرعت دیتا بر روی سیم تلفن مسی موجود در شبکه تلفنی (PSTN) طراحی گردیده است.

ویژگی های اینترنت پرسرعت ADSL2+ :

دسترسی به اینترنت پرسرعت

اتصال دائم و ۲۴ ساعته به اینترنت

استفاده همزمان از اینترنت و تلفن

مشغول نبودن خط تلفن

بدون هرگونه هزینه اضافی مخابرات

حق اشتراک ثابت ماهانه

نصب سریع و آسان، بی نیاز از کابل کشی مجدد و پوشش مسافت ۷ کیلومتری از مرکز مخابراتی

دریافت داده‌ها با سرعتی تا حد ۲۴ Mbps و ارسال داده‌ها را با سرعتی تا حد ۳ Mbp

درجدول زیر انواع استانداردهای ADSL را به تفضیل نمایش داده شده است.

Version Standard name Common name Downstream rate Upstream rate Approved in
ADSL ANSI T1.413-1998 Issue 2 ADSL 08.08.0 Mbit/s 1.0 Mbit/s 1998
ADSL ITU G.992.1 ADSL (G.DMT) 8.0 Mbit/s 1.3 Mbit/s 1999-07
ADSL ITU G.992.1 Annex A ADSL over POTS 12.0 Mbit/s 1.3 Mbit/s 2001
ADSL ITU G.992.1 Annex B ADSL over ISDN 12.0 Mbit/s 1.8 Mbit/s 2005
ADSL ITU G.992.2 ADSL Lite (G.Lite) 01.51.5 Mbit/s 0.5 Mbit/s 1999-07
ADSL2 ITU G.992.3 ADSL2 12.0 Mbit/s 1.3 Mbit/s 2002-07
ADSL2 ITU G.992.3 Annex J ADSL2 12.0 Mbit/s 3.5 Mbit/s
ADSL2 ITU G.992.3 Annex L RE-ADSL2 05.05.0 Mbit/s 0.8 Mbit/s
ADSL2 ITU G.992.4 splitterless ADSL2 01.51.5 Mbit/s 0.5 Mbit/s 2002-07
ADSL2+ ITU G.992.5 ADSL2+ 20.0 Mbit/s 1.1 Mbit/s 2003-05
ADSL2+ ITU G.992.5 Annex M ADSL2+M 24.0 Mbit/s 3.3 Mbit/s 2008
ADSL2++ (up tp 3.75MHz) ADSL4 52.0 Mbit/s 5.0 Mbit/s In development

در جدول زیر درکنار فناوری ADSL نیز اسامی زیادی مانند ANNEX نیز به چشم می خورد که به شرح آن می پردازیم:

Standard ADSL , Annex ADSL , ADSL2 , ADSL 2+ Annex A/L/M/I/J , G.Lite , G.dmt

نحوه تقسیم پهنای باند یا فرکانس در ADSL

اولین سرویس ADSL با پهنای باند ۱٫۱MHz در مدار پایانی ارائه شد که بعدها با رشد این تکنولوژی و ارتقاء آن به +ADSL2 این پهنای باند به ۲٫۲MHz رسید. جهت انتقال همزمان صوت و دیتا پهنای باند موجود به در ADSL به شکل زیر تقسیم می‌شود که شامل سه قسمت مجزا خواهد بود:

باند POTS : همان سرویس تلفن معمولی جهت انتقال صوت می‌باشد.

باند UpStream : ارسال داده از کاربر ( Upload)

باند DownStream : ارسال داده به کاربر ( Download)

در حقیقت کاری که انجام می‌شود تقسیم پهنای باند موجود به کانالهای ۴۳۱۲٫۵ Hz است. حال اینکه چه تعداد از این کانالها به باندهای ذکر شده اختصاص می‌یابد به دو عامل بستگی دارند:

۱- بستر ارتباطی

۲- نوع Annex

همچنین نحوه تخصیص کانالها منجر به “نرخهای انتقال داده مختلف” و “مسافتهای متفاوت در انتقال داده” خواهد شد.

بستر ارتباطی:

PSTN که شبکه مخابراتی معمولی می‌باشد که از ارتباطات آنالوگ استفاده می‌کند.

ISDN که یک استاندارد شبکه ارتباطی بوده که اتصال انتها به انتها را روی پیوندهای دیجیتال مهیا می‌کند.

نوع Annex تعیین شده در ارائه سرویس:

در واقع شرکت ارائه دهنده سرویس با مشخص کردن Annexهای متفاوت مشخص می‌کند که چه تعداد کانال برای دانلود کاربر و چه تعداد برای آپلود کاربر در نظر گرفته شود.

انواع متداول Annex عبارتند از:

Annex A : متداول ترین نوع Annex می‌باشد که در شبکه های PSTN استفاده می‌شود. با این نوع Annex میتوان به نرخ انتقال اطلاعات ۸Mbps در ADSL و ۱۲Mbps در ADSL2 و ۲۴Mbps در +ADSL2 دست یافت.

Annex B : مشابه Annex A است با این تفاوت که در شبکه های ISDN کاربرد دارد. انتقال صوت در شبکه های ISDN پهنای باند بیشتری را اشغال می‌کند.

Annex I : مشابه Annex A است و با توجه به اینکه در این نوع، انتقال صوت نداریم و با اضافه شدن پهنای باند انتقال صوت به Upstream می‌توان به نرخ آپلود بیشتر دست یافت.

Annex J : این نوع از طرفی مشابه Annex B است و در شبکه‌های ISDN کاربرد دارد و از طرف دیگر مانند Annex I است و در آن انتقال صوت نخواهیم داشت. به این ترتیب پهنای باند مربوط به صوت به باند Upstream اضافه شده و در نتیجه می‌توان نرخ انتقال داده آپلود را تا دو برابر افزایش داد.

Annex L : برای مواقعی که نیاز به افزایش مسافت جهت ارسال داده داریم بکار می‌رود. البته پهنای باند دانلود به حدود ۵Mbps کاهش می‌یابد اما در عوض با افزایش توان ارسال داده می‌توان به افزایش مسافت موثر ۳۷ درصدی دست یافت. این نوع Annex برای شبکه‌های PSTN در نظر گرفته شده است.

Annex M: کاربرد این نوع Annex مواقعی است که در مسافت متعارف نیازمند به پهنای باند بالاتری در سمت Upstrem هستیم. در این نوع با شیفت مرز بین ارسال و دریافت اطلاعات از ۱۳۸Khz به ۲۷۶Khz ماکزیمم پهنای باند آپلود از ۱٫۴Mbps به ۳٫۳Mbps افزایش می‌‎یابد.

G.Lite چیست ؟

G.Lite یک نام غیر رسمی در روش استاندارد برای نصب سرویس مشترک دیجیتال نامتقارن ( ADSL ) است. که همچنین به عنوان Universal ADSL نیز شناخته می شود.

G.Lite امکان اتصال به اینترنت به کامپیوترهای خانگی و تجاری را با )سرعت ۱.۵ مگابیت بر ثانیه و یا میلیون ها بیت در ثانیه) از طریق خطوط تلفن معمولی فراهم می کند. حتی در پایین ترین نرخ پایین دست (، از ۳۸۴ کیلوبیت در ثانیه هزاران بیت در ثانیه) می رسد.

G.Lite حدود هفت برابر سریعتر از سرویس تلفن معمولی با یک مودم V.90 و سه برابر سریعتر از یک شبکه دیجیتال یکپارچه ( ISDN ) ارتباط. سرعت بالایی از کامپیوتر به ۱۲۸ کیلوبایت در ثانیه می باشد. سرعت تئوری ADSL بسیار بالاتر است، اما میزان داده های ارائه شده در اینجا همان چیزی است که انتظار می رود واقع بینانه تراست

با G.Lite، مودم آنالوگ دیجیتال کامپیوتر شما با یک “مودم ADSL” جایگزین می شود. و انتقال از شرکت تلفن دیجیتال به جای ترمینال آنالوگ “خدمات تلفن قدیمی ساده” است. G.Lite نیز به عنوان DSL splitterless شناخته می شود، زیرا بر خلاف سایر تکنولوژی های DSL، نیازی نیست که یک تکنسین برای نصب یک splitter، یک دستگاه که صدای را از سیگنال های داده جدا می کند.

استاندارد G.Lite توسط گروه کاری جهانی ADSL ایجاد شد که اعضای آن شامل شرکت های بزرگ تلفن در ایالات متحده و در سراسر جهان از جمله Ameritech، Bell Atlantic، BellSouth، GTE، MCI، USWest، Sprint، SBC Communications، Deutsche Telekom، France Telecom ، مخابرات بریتانیا، سنگاپور Telecom، و نیپون تلگراف و تلفن. مایکروسافت، اینتل و Compaq نیز در گروه کاری نمایندگی می شوند.

شرکت های تلفن و ADSL با شرکت های تلویزیون کابلی و مودم کابلی رقابت می کنند تا بازار را برای دسترسی سریع به اینترنت جذب کنند. در حالی که شرکت های تلفن همراه سرانجام به شرکت های کابلی تلویزیون اذعان می کنند،دراین میان نیز اکثر کارشناسان صنعت معتقدند که G.lite و ADSL در نهایت تبدیل به فن آوری غالب برای اکثر خانه ها و کسب و کارها خواهند شد.

استاندارد G.Lite به طور رسمی به عنوان G.992.2 شناخته می شود.